ANASAYFA MOBİL SAYFA ALAÇAM VİDEOLAR VEFAT İLANLARI FACEBOOK HABER ARA İLETİŞİM

HABER ARA

Online Kişi:

RAMAZAN DAVULCULUĞU

RAMAZAN DAVULCULUĞU

Tarih
Bu haber 2713 defa okunmuştur.

Osmanlıdan günümüze gelen gelenek.

 


       RAMAZAN DAVULCULUĞU


      Ramazan Davulcusu Müslümanların Ramazan ayında oruç tutmak amacıyla imsaktan önce Sahur ya da halk deyimiyle Temşit (Temcit) e kalkmalarını sağlamak amacıyla kendi mahallesine davul çalarak insanların uyanmalarına yardımcı olan kişidir. Yalnızca Ramazan aylarında gerçekleşen bu uygulama Osmanlı döneminde başlamış ve daha sonraları gelenekselleşmiştir. Türklere has bir özellik olması ile birlikte davulculuk geleneği de Türklere aittir.

         Davulculuk geleneğini icra eden kişi genelde erkektir. Bunda önemli sebep davul çalma işinin genellikle erkekler tarafından yapılabilecek fiziki bir iş olması ve  işin gece yapılmasıdır.Davul geçmiş dönemlerde insanları uyarmak ve bilgilendirmek için kullanılmış bir enstrümandı.Sesli elektronik sistemlerin olmadığı zamanlarda duyuru ve ilanlar davulçalan ve gür sesleriyle etrafa bilgi veren Tellallar tarafından duyurulurdu.




       Ramazan davulcuğu sadece  davul çalarak insanları gürültü(!) ile uyandırma maksadından ziyade icra esnasında maniler söylemeyi de gerektiren bir meslektir. Günümüzde mani söyleme işi genelde bırakılmıştır. Halbuki söylenen maniler her yerde genelde aynı olmakla birlikte o anki duruma bağlı olarak söyleyenin ustalığına bağlı olarak hemen dile getirilebilirdi.

       Örneğin: Ramazan Davulcusunun karnı biraz açsa arkadaşını bahane ederek şöyle seslenirdi.

 

        Ulu Cami direk ister,

        Söylemeye yürek ister,

        Benim karnım toktur Amma!

        Arkadaşım börek ister.

 

       Hane sakini duruma göre evde ne varsa Allah Rızası için verdikten sonra Ramazan davulcusu manisine şu şekilde devam eder.

 

         Davulumun ipi gevşek ,

         Ben yemedim böyle keşkek,

         Arkadaşımı sorarsan,

         Kepçe kulaklı bir eşek.





     Biraz hiciv biraz  meşiyeden oluşan maniler hane sahibi ve bahşiş durumuna göre değişip imsaka kadar devam ederdi.Köylerde ise bir gurup genç toplanır,bazen davul, bazen teneke çalarak köyü dolaşır,yanlarına sepet,çuval alır gittikleri hanelerden çeşitli bahşişler verilirdi ;kimisi para verirken,kimisi de un veya börek, ekmek,çörek gibi yiyecekler verilirdi,gençler köyü dolaştıktan sonra aralarında topladıkları bu bahşişleri paylaşırlardı.Bu her akşam olmaz , belli aralıklarla yapılırdı. Halkarasında buna Temşit(Temcit) davulu gezmek denirdi.Şimdi ise köylerimizde bu adet tamamen unutulmuştur.
  

Haber: Serhat C. İLERİ

Alaçam Posta Facebook Haber Paylaşma Butonu. Tıklayın ve bu haberi anında Facebook hesabınızda hızlı bir şekilde paylaşın. Alaçam Posta İnternet Sitesi

RSS | Yazar Girişi

DMCA.com Protection Status

Altyapı: MyDesign Haber Sistemi